I was an atheist....

Cry Out Loud

2009-09-30T18:16:00.001+05:30

I’m confused… I’m vexed… I’m tired…. And the thing is I still love her. I just can’t think myself without her. I donno why and donno what I’m upto. I’m trying every possible way to convince her and shez trying every other way to reject me and surprisingly we still talk to each other.

She supports me, encourages me, cares for me, cries for me, likes me and doesn’t love me. Hmmm.. thatz the hardest part…Shez so close yet so far away. For the past couple of years we are just going thru hell. Donno when it ends. I can see only two options, either ‘we’ would be happy or she would be happy. The second one seems to be more optimistic L.

They say time heals all wounds but all it's done so far is give me more and more time to think about how much I miss her. I feel like crying out loud, as loud as she cud hear my heart saying…. my sweet lil kid!! I luv u and don’t wanna miss u.!! . and I always wish these should be my words when the last tear drop rolls out of my eyes.

చెప్పాల్సింది చాలా ఉంది.. చూడాల్సింది మిగిలే ఉంది

2009-09-21T16:11:00.001+05:30

మాంచి నిద్రలో ఉన్నాను. మా అమ్మ ఫోన్‌లో వాళ్ల ఫ్రెండ్‌తో మాట్లాడుతోంది. సున్నుండలు చక్కెరతోనే చెయ్యాలా లేక బెల్లంతో కూడా చెయ్యొచ్చా అన్న ప్రజా సమస్యపై ఒక గంటసేపు కూలంకషంగా చర్చించి, అసలు ఈ రెండూ కాకుండా ఉప్పు, మిరియాల పొడి వేసి చేస్తే వెరైటీగా ఉంటుందని తీర్మానించి మా అమ్మ వంటకు ఉపక్రమించింది. ముంచుకొస్తున్న ముప్పును ముందే పసిగట్టిన నేను వెనక గోడ దూకి నరేష్‌గాడి ఇంటికి వెళ్లిపోయాను(పారిపోయాను).

నరేష్‌గాడు నోరెళ్లబెట్టుకుని TVవైపే తదేకంగా చూస్తున్నాడు. "ఏంట్రా అంత తీక్షణంగా చూస్తున్నావ్?" అని అడిగా. "అదేం లేదురా ఇందాక ఆ న్యూస్ ఛానల్ అమ్మాయి, 'చెప్పాల్సింది చాలా ఉంది.. చూడాల్సింది మిగిలే ఉంది' అని అదోలా అనింది. ఏం చూపిస్తుందో అని ఆశగా చూస్తున్నా" అని TVవైపే కన్నార్పకుండా చూస్తూ అన్నాడు. ఇంతలో ఆ అమ్మాయి వచ్చి, "చూసింది చాలు. నోటి చుట్టూ ఉన్న ఆ ద్రవాన్ని తుడుచుకుని, నోర్మూసుకుని న్యూస్ చూడండి" అని మర్యాదపూర్వకంగా చెప్పింది. "ఇప్పుడే అందిన సమాచారం ప్రకారం" అని తనకు ఇచ్చిన పేపర్‌ని కన్‌ఫ్యూజింగా చూసి, "క్షమించండి" అని సర్దుకుని, "A వచ్చి B పై వాలినట్టు, B వచ్చి C పై వాలినట్టు అలాగే C వచ్చి D పై వాలినట్టు తెలిసింది. వీటిని చూసి అంకెలు కూడా ఒకదానిపై ఒకటి వాలినట్టు విశ్వసనీయవర్గాల సమాచారం " అని ఇంకా ఏదో చెప్పబోగా, వెనకల్నించి న్యూస్ డైరెక్టర్ "కట్ ..కట్..ఎవడయ్యావాడు , ఆ మర్డర్ కేస్ గురించి న్యూస్ ఇవ్వమంటే లిరిక్స్ పేపర్ ఇచ్చాడు. అయినా నువ్వేంటమ్మా ఇంప్రొవైజ్ చెయ్యమన్నాం కదా అని పాటని కూడా న్యూస్ లాగా చదివేస్తే ఎలా." అని అరిచాడు.

ఈ న్యూస్‌ని TV లో చూసిన కరకాల సుభాకర్ , ఆ డైరెక్టర్ అన్న మాటలు వినకుండానే ఇదేదో సంచలన వార్తలాగా ఉంది అని డిసైడ్ అయిపోయి ETV3 లో ఘంటారావం ప్రోగ్రాం ప్రసారం మొదలుపెట్టేసాడు.చర్చకు నలుగురు ఉద్ధండులను కూర్చోబెట్టాడు.

"పిచ్చేశ్వర్రావ్‌గారు మీరు చెప్పండి, అసలు ఇలా A వచ్చి B పై వాలటానికి, B వచ్చి C పై వాలటానికి, అలాగే C వచ్చి D పై వాలటానికి గల కారణాలు ఏమయ్యుంటాయని మీరు భావిస్తున్నారు? ఇదంతా ఒక ఎత్తైతే, అంకెలు కూడా ఒకదానిపై ఒకటి వాలినట్టు మా ఇన్వెస్టిగేటివ్ టీం ద్వారా తెలిసింది. దీనిపై మీ అభిప్రాయం ఏంటి? ప్రస్తుత రాజకీయాలపై ఇది ఎటువంటి ప్రభావం చూపబోతోంది. అలాగే భారత్ పాక్‌ల మధ్య ద్వైపాక్షిక సంబంధాలు దీనివల్ల దెబ్బతినే అవకాశాలేమైనా ఉన్నాయా ?ముఖ్యంగా సానియా మీర్జా ర్యాంకింగ్ మెరుగుపడే అవకాశం ఏమైనా ఉందా?"అంటూ ఈ విషయంతో సంబంధం ఉన్న అన్ని అంశాలపై ఒకేసారి ప్రశ్నలు సంధించాడు.

పిచ్చేశ్వర్రావ్‌గారికి ఏమి అర్థమైందోగాని పిచ్చి చూపులు చూస్తూ లేచి జేబులో ఉన్న చిన్న చీటీ తెరచి "ఇది ఖచ్చితంగా ప్రతిపక్షం పన్నిన కుట్ర. దీనికి బాధ్యత వహిస్తూ మాయావతి రాజీనామా చెయ్యాలి" అని అన్నారు.

వెంటనే పక్కనే ఉన్న తింగరమూర్తిగారు లేచి "అసలు ABCD లు కూడా రాని మా మీదా పాలకపక్షం వాళ్లు ఇలా నిందలు వెయ్యటం చాల హేయమైన చర్య. దీనికి బాధ్యత వహిస్తూ నరేంద్ర మోడి రాజీనామా చెయ్యాలి" అని అన్నారు.

ఇంతలో కరకాల సుభాకర్ "మీరు ప్రజారాజ్యం పార్టీ గురించి మర్చిపోతున్నారు" అని అందించాడు.

వెంటనే మరొక ఉద్ధండులుగారు లేచి వీటన్నిటికీ బాధ్యత వహిస్తూ చిరంజీవి రాజకీయాలనించి తప్పుకోవాలని డిమాండ్ చేసాడు.

కాసేపటికి స్టూడియోలో నాలుగు బాంబులు వేసుకుని, నాటు తుపాకులతో పేల్చుకుని, కత్తులతో ఒకరినొకరు పొడుచుకుని ఎంతో శాంతియుతంగా చర్చను ముగించారు. కరకాల సుభాకర్ ఎప్పటిలాగే చిరునవ్వు చిందిస్తూ "ఈ కార్యక్రమాన్ని చూసిన ప్రేక్షకులందరికి ధన్యవాదాలు. రేపు మరొక ముఖ్యమైన అంశం గురించి చర్చించుకుందాం. సెలవు" అని కార్యక్రమాన్ని ముగించాడు.

వీటన్నిటి మధ్యలో మన నిరంతర వార్తా స్రవంతి TV8 లో 30 మినిట్స్ ప్రోగ్రాం మొదలైంది. "హలో!! నా పేరు స్వప్న. మీరు చూస్తున్నది TV8. ఇవాళ 30 మినిట్స్‌లో Clinic minus సమర్పించు "తీటా Juniors" ప్రోగ్రాంపై స్పెషల్ ఫోకస్ చేస్తున్నాం. దీనిపై మరింత తాజా సమాచారం అందించటానికి తీటా Juniors స్టూడియోలో మా ప్రతినిధి కుక్కుటేష్ Live లో ఉన్నారు. కుక్కుటేష్ చెప్పండి అక్కడ పరిస్థితి ఎలా ఉంది?"

"స్వప్న!! ఇక్కడ పరిస్థితి చాలా గందరగోళంగా ఉంది. మీరు చూసినట్టైతే , ఇక్కడ ప్రముఖ డ్యాన్సర్, విశ్వవిఖ్యాత మెంటర్ విద్యగారు యాంకర్ క్రీంకార్‌గారి వెంటపడుతున్నారు. విషయమేంటంటే , విద్యగారి గ్రూప్‌లోని డ్యాన్సర్ ఇరవయ్యెనిమిదిసార్లు ఎలిమినేట్ అయ్యి, ప్రేక్షకులు 545 SMSలు పంపించటంతో మళ్లీ వైల్డ్‌కార్డ్ ద్వారా షో లోకి ప్రవేశించింది.ఆ సంతోషం తట్టుకోలేక క్రీంకార్‌తో డ్యాన్స్ చెయ్యాలని డిస్కవరీ ఛానెల్‌లో ఆఫ్రికన్ దున్నపోతు జింకపిల్ల వెంటపడినట్టు, విద్య క్రీంకార్ వెంటపడుతోంది."

"మరిన్ని వివరాలు తెలపడానికి తీటా Juniors జడ్జ్ సుందరం మాష్టారు మనతో ఉన్నారు. సార్ చెప్పండి , 90కేజీలతో నాజూగ్గా ఉండే విద్య 30కేజీలతో బలిష్టంగా ఉండే క్రీంకార్‌తో డ్యాన్స్ చెయ్యాలనుకోవటంపై మీ అభిప్రాయం ఏంటి? పైగా అందులో లిఫ్టింగ్ స్టెప్స్ ఉండాలని విద్యగారు కోరుకుంటున్నారట."
"super... suuuuper.. suuuuuuuuuuper ..." అని మెలికలు తిరిగిపోతూ అన్నారు సుందరం మాష్టారు.
"సార్!! అది కాదు .. మీ అభిప్రాయం.."
"super... suuuuper..."
"కాబట్టి స్వప్న, సుందరం మాష్టారు ఏం చెప్పదలుచుకున్నారో ప్రేక్షకులే అర్థం చేసుకోవాలి. "

ఎలాగో తెలీదు క్రీంకార్ డ్యాన్స్ చెయ్యటానికి ఒప్పుకున్నాడు. బొమ్మరిల్లు సినిమాలోని బొమ్మని గీస్తే నీలా ఉంది పాట మొదలైంది.

"క్రీంకార్ పరిస్థితి ఏమైందో బ్రేక్ తర్వాత తెలుసుకుందాం."

"బ్రేక్ తర్వాత 30 మినిట్స్ కార్యక్రమానికి పునఃస్వాగతం. కుక్కుటేష్ ఇంకా మనతోనే ఉన్నారు. కుక్కుటేష్ చెప్పండి ఇప్పుడు అక్కడ పరిస్థితి ఎలా ఉంది?"

"స్వప్న!! ఇక్కడ మీరు చూసినట్టైతే ఇప్పుడే క్రీంకార్‌ని స్ట్రెచర్‌పై తీసుకెళ్తున్నారు. పరిస్థితి ఏంటో మీకు ఈపాటికే అర్థం అయ్యింటుంది.
ఇదంతా చూసి ఇక్కడి ప్రేక్షకులు బొమ్మని గీస్తే లిరిక్స్‌ని ఈ క్రింది విధంగా మారిస్తే బాగుంటుందని అభిప్రాయ పడుతున్నారు."

"పందిని గీస్తే నీలా ఉంది...
దగ్గరకొచ్చి ఓ ముద్దిమ్మంది..
సర్లె పాపం అని దగ్గరికెల్తే..
దాని బురదే నాపై చల్లింది...
ఆ కంపేదో నీకే ఇమ్మంది.."

కెమెరామ్యాన్ కపిలేష్‌తో కుక్కుటేష్ .. TV8 .. హైదరాబాద్ .

ఇలా న్యూస్ ఛానల్స్ చూస్తూ మా జనరల్ నాలెడ్జ్‌ని పెంచుకొంటుండగా కాసేపటికి నరేష్ వాళ్ల అమ్మగారు ఒక ప్లేట్ తీసుకుని వచ్చారు. "ఇదిగో బాబు వెరైటీగా ఉంటుందని ఉప్పు, మిరియాల పొడి వేసి సున్నుండలు చేశాను" అని అన్నారు. నరేష్‌గాడు నావైపు చూసి వికటాట్టహాసం చేస్తూ ఇందాక మా అమ్మ, మీ అమ్మ ఫోన్‌లో మాట్లాడుకున్నారు అని చావు కబురు చల్లగా చెప్పాడు.

హై .. హై.. హైక్

2009-07-14T18:12:00.003+05:30

మేనేజర్ పిలిచింది. అసలే బ్రేక్ అవుట్ ఏరియాలో క్యారమ్స్ స్ట్రైకర్ కనిపించట్లేదని ఆఫీస్ లో అందరూ బాగా కంగారుగా ఉన్నాము. నరేష్ గాడిని అనుమానిద్దామా అంటే..వాడు మా కంపెనీ కాదు. అయ్యిందేదో అయ్యింది.. ఇక ఆడటం మానేసి,కొంచం కష్టమైనా సరే ఆఫీస్ పని చేద్దాం అని డిసైడ్ అయ్యి ఎవరి క్యుబికల్ కి వాళ్లు వెళ్లిపోయాం. ఇంతలో ఈవిడ పిలిచింది. అసలే రిసెషన్ ..ఏ బాంబు పేలుస్తుందో ఏమొ అని భయపడుతూ, లాప్ టాప్ wallpaperలో ఉన్న ఐశ్వర్యరాయ్ ఫోటోని, మొబైల్ wallpaperలో ఉన్న గర్ల్ ఫ్రెండ్ ఫోటోని కళ్లకద్దుకుని మా మేనేజర్ దగ్గరికి వెళ్లాను.

"హాయ్ భరత్ !! Last year నీ పర్ఫార్మెన్స్ గురించి మాట్లాడటానికి పిలిచాను. బాగా వర్క్ చేశావ్. ఇంకా బాగా వర్క్ చేయాలి. అలాగే నువ్వు ఇంప్రూవ్ చేసుకోవాల్సిన విషయాలు కొన్ని ఉన్నాయి. అవి assertiveness..taking ownership..leadership skills..." అంటూ నాకు అర్థంకాని నాలుగైదు పదాలు చెప్పింది. చివరగా.."నీ పర్ఫార్మెన్స్ కి మెచ్చి కంపెనీ నీకు భారీగా హైక్ ఇచ్చింది." అని అంది.

అప్పటి వరకు చెప్పిన విషయాల్లో "భారీగా" అన్న మాట తప్ప నాకు ఇంకేదీ వినిపించలేదు. వెంటనే జేబులో ఉన్న ఆకు, వక్క తీసి మేనేజర్ ముందు పెట్టి, చేతిలో కర్పూరం వెలిగించి హారతి ఇచ్చాను. నా భక్తికి పరవశించిపోయి మా మేనేజర్ కళ్లనీళ్లు పెట్టుకుంటూ ఇదిగో నీకు వచ్చిన 0.01545% హైక్ అని ఒక ఎన్వలప్ చేతిలో పెట్టింది. నా చేతిలో వెలుగుతున్న కర్పూరం మేనేజర్ చేతిలోకి ట్రాన్స్‌ఫర్ చెయ్యటం.. మరో జేబులో ఉన్న కత్తి తీసి టేబుల్ మీద గుచ్చటం.. నేను టేబుల్ పైకి ఎక్కటం.. మూడూ ఒకేసారి జరిగాయి. ఎక్కిన వాడిని ఊరికే ఉండకుండా, ఆర్.నారాయణమూర్తి సినిమాలో సైడ్ డ్యాన్సర్స్‌లాగా పూనకం వచ్చినట్టు ఎగిరాను. దెబ్బకి మేనేజర్ టేబుల్ కింద దాక్కుంది. కాసేపటికి టేబుల్ కిందనుంచే తెల్ల ఖర్చీఫ్ ఊపుతూ , "భరత్!! పైనుంచి అంతే విదిల్చారు. నేను ఇంతకంటే ఏం చెయ్యలేను" అంటూ నేను ఇచ్చిన ఆకు, వక్క మళ్లీ నా చేతిలో పెట్టింది. ఇక చేసేదేమి లేక నా క్యుబికల్‌కి వచ్చేశాను.

అయినా నాలో నిద్రపోతున్న ఎర్ర సినిమా హీరో మేల్కొనడానికి కారణం నాకు తక్కువ హైక్ వచ్చినందుకు కాదు. ఎప్పుడూ వర్క్ ఫ్రం హోం చేస్తూ అప్పుడప్పుడు ఆఫీస్‌కి వచ్చి కష్టపడి క్యారమ్స్ ఆడుతూ వీలైనప్పుడు వర్క్ చేసే నాకంటే, రోజుకు 26 గంటలూ ఆఫీస్ పని మాత్రమే చేసే నా కొలీగ్ కి ఎక్కువగా .. అంటే 0.02406% ఇచ్చింది. ఆ అవమానాన్ని భరిస్తూ తనతో కలిసి పని చెయ్యటంకంటే పక్క టీంకి వెళ్లిపోవడం మంచిదనిపించింది. కాని ఆ టీంలో అందరూ రోజుకి 28 గంటలు ఆఫీస్ పని చేస్తారని తెలిసి నా ఆలోచనని వచ్చే రిలీజ్‌కి డిఫర్ చేసి ఇక ఈసారి ఎలాగైనా సరే నా కొలీగ్ ని అంతసేపు పనిచెయ్యించకూడదని ప్రతిజ్ణ చేశాను.

ఈ "భారీ" హైక్‌లతో ఆఫీస్ అంతా గందరగోలంగా ఉంది. డిప్రెషన్‌లో ఎవరికి తోచిన పని వాళ్లు చేస్తున్నారు. ఒకడు నెట్‌వర్క్ కేబుల్‌తో ఉరేసుకోవడానికి ట్రై చేస్తుంటే మరొకడు అంత కష్టం ఎందుకని కిందికెళ్లి కాంటీన్‌లో లెమన్ రైస్ తెచ్చుకున్నాడు.

ఇవన్నీ చూసి బెంగళూరులో నేను కొన్న "ఆత్మహత్యకు అరవై దారులు" పుస్తకం గుర్తొచ్చింది. అందులో కూడా ఇలాగే ఆత్మహత్య చేసుకోవటానికి చిత్ర విచిత్రమైన దారులు ఇచ్చాడు. ఉదాహరణకి ,"బేగంపేట్ ఆనంద్ థియేటర్ దగ్గర రోడ్ క్రాస్ చెయ్యటం ద్వారా". ఇది మాత్రం నిజం. కావాలంటే అక్కడ ID కార్డ్స్ ని అడ్డంగా వేసుకొని తిరిగే సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజనీర్లని అడగండి(ఎవరో అర్థమైందనుకుంటా? :-)). మామూలుగా అక్కడ ఇటువైపునుంచి అటువైపుకు రోడ్ క్రాస్ చెయ్యటానికి పది నిమిషాలు పడుతుంది. అదే మాంచి పీక్ టైం లో అయితే అర్థగంటలో దాటెయ్యొచ్చు. విశేషమేంటంటే,అందమైన అమ్మాయితో కలిసి క్రాస్ చేస్తున్నారనుకోండి 100kmph స్పీడ్ లో వచ్చేవాడు 20kmphకి తగ్గించి అమ్మాయి దాటగానే మళ్లీ 100కి పెంచి, అమ్మాయికి చిన్న స్మైల్ ఇచ్చి, పనిలోపనిగా మనల్ని గుద్దేసి వెళ్లిపోతాడు. కాబట్టి .. ఈసారి మీ గర్ల్‌ఫ్రెండ్‌తో కలిసి అక్కడ రోడ్ క్రాస్ చెయ్యటానికి ట్రై చెయ్యండి. తను అందంగా ఉందో లేదో తెలిసిపోతుంది. ;-)

సరే సరే .. బ్యాక్ టు ఆఫీస్...ఈ గందరగోలంలో అనౌన్స్‌మెంట్ స్పీకర్‌నుంచి ఖతర్నాక్ సినిమాలోని "దోమ కుడితె చికన్ గునియా..ప్రేమ పుడితె సుఖంగునియ"అనే పాట మొదలైంది. ఈ పాట పెట్టారంటే ఖచ్చితంగా అగ్ని ప్రమాదం,భూకంపం కంటే పెను ప్రమాదం జరిగుంటుందని అందరికి అర్థమైంది. అంతే, బాలక్రిష్ణ సినిమా ఇంటర్వెల్‌లో గేట్లు తీసినప్పుడు ప్రజలు ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకుని పారిపోయినట్టు, ఆఫీసులో దిక్కుకొకరు పరుగెత్తారు. ఇదే కరెక్ట్ టైం అని సగం మంది బ్యాగు మొత్తం సర్దుకొని పరుగెత్తారు. ఆ సగం మందిలో నేను ఉన్నానో లేదో చెప్పుకోండి చూద్దాం?

కాసేపటికి పాట ఆగిపోయి మరో అనౌన్స్‌మెంట్ వచ్చింది. "క్షమించాలి.. ఇందాక మీరు అలర్ట్‌గా ఉన్నారో లేదో టెస్ట్ చెయ్యటానికి ఆ పాట పెట్టాము. ఎవరి పనులు వారు చేసుకోవచ్చు." . హమ్మయ్య.. దాసరి నారాయణరావు స్పీచ్ ఇస్తున్నప్పుడు కరెంట్ పోతే కలిగే అమితానందం అందరి ముఖంలో కనిపించింది.( పాట పెట్టిన వాడిని ఆ తర్వాత బయటకు లాగి చితకబాదారు.. అది వేరే విషయం..)

అయినా బ్యాగు సర్దుకొన్న తర్వాత కూడా మళ్లీ వెనక్కు వెళ్లి ఆఫీస్‌లో కూర్చునేంత అమాయకుడిని కాదు నేను. అందుకే, సర్దుకొన్న బ్యాగు సంకలో పెట్టుకొని ఇంటికెళ్లిపోతున్నా.. వర్క్ ఫ్రం హోం చెయ్యటానికి.. ఉంటా :-)

స..రి..గ..మ..ప..

2009-06-23T01:26:00.010+05:30

బ్లాగ్ రాసి చాలా రోజులైంది. కొంచెం బిజీగా ఉన్నాను. అంటే.. నిజంగానే బిజీగా ఉన్నాను. సరే మరి ఏ విషయం గురించి రాద్దాం అని ఆలోచిస్తుండగా ఇవాళ (Jun 21st) ప్రపంచ సంగీత దినోత్సవం అని తెలిసింది.అంతే .. నాలో నిద్రపోతున్న కళాకారుడిని, మొహమ్మీద బకెట్ నీళ్లు పోసి లేపాను. ఇక లేచిన వాడు ఊరికే ఉండక ఇలా బ్లాగు రాసి మీ మీదకు వదులుతున్నాడు. విషయమేంటంటే, నాకు ఇష్టమైన కొన్ని పాటలు, అందులో నచ్చిన లిరిక్స్ గురించి వ్రాయాలనుకుంటున్నాను. మీకు ఓపిక ఉంటే చదవండి.

గమనిక: ఇందులో ఎక్కువగా సిరివెన్నెలగారి పాటలే ఉంటాయి మరియు విరహ గీతాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. మరొక విషయం .. ఇవి నాకు ఇష్టమైన పాటలు. మీకు నచ్చొచ్చు నచ్చకపోవొచ్చు.

1.పాట: కళ్లలోకి కళ్లు పెట్టి చూడవెందుకు
సినిమా: నువ్వేకావాలి
రచయిత: సిరివెన్నెల
" 'మనం' అన్నది ఒకే మాటని నాకిన్నాళ్లు తెలుసు. నువ్వూ నేను ఇద్దరున్నామంటె నమ్మనంటు ఉంది మనసు " . ఒకరిలో ఒకరిగా కలిసిపోయిన ప్రాణస్నేహితులు విడిపోతుంటే వచ్చే ఈ పాటవిన్న ప్రతిసారి నా కళ్లలో నీళ్లు వస్తాయి.

2. పాట: నమ్మక తప్పని నిజమైనా నువ్విక రావని చెబుతున్నా ఎందుకు వినదో నా మది ఇపుడైన.
సినిమా: బొమ్మరిళ్లు
రచయిత: సిరివెన్నెల
"నా వెనువెంట నీవే లేకుండా రోజూ చూసిన ఏ చోటైనా నను గుర్తిస్తుందా" ... ఈ లిరిక్స్ విన్నప్పుడు నాకు నేను గుర్తొస్తాను.మరొకరికి కూడా నేను గుర్తొస్తాను .

మరీ ఏడుపు పాటలు ఉన్నట్టున్నాయి కదా. కాసేపు ట్రెండ్ మారుద్దాం.

3. పాట: ఏమంటారో నాకు నీకున్న ఇదినీ .
సినిమా: గుడుంబా శంకర్
రచయిత: చంద్రబోస్
"ఇష్ట కష్టాలని ఇపుడేమంటారో.. ఈ మోహమాటాలని మరి ఏమంటారో
స్వల్ప భారాలని ఇపుడేమంటారో.. సమీప దూరాలని అసలేమంటారో" .. ఇలా మొదటి చరణం లో ఏమంటారో అంటూ ప్రేమ గురించి చెప్తే.. రెండో చరణం లో
"నాలొ నువ్వునీ.. ఇక నీలో నేనునీ ..
మాకే మేమనీ మన దారే మనదనీ" అంటూ పెళ్లి గురించి చెప్తాడు.

4. పాట: ఒకే ఒక మాట మదిలోన దాగుంది మౌనంగా .
సినిమా: చక్రం
రచయిత: సిరివెన్నెల
"నీ అడుగై నడవడమే పయనమన్నది పాదం..
నిను విడిచి బతకడమే మరణమన్నది ప్రాణం" ... నువు లేనిదే నేను లేనని మీ ప్రేయసికి ఇంతకంటే అందంగా ఎలా చెప్పగలరు..

5. పాట: గుమ్మాడి గుమ్మాడి ఆడిందంటే అమ్మాడి .
సినిమా: డాడీ
రచయిత: సిరివెన్నెల
"నా తల్లివి నువ్వో నీ తండ్రిని నేనో.. ఎవరినెవరు లాలిస్తున్నారో" తండ్రీకూతుళ్ల మధ్య ఉన్న ప్రేమను ఇంత అందంగా సిరివెన్నెలగారే చెప్పగలరు.

6. పాట: ఎగిరే.. ఎగిరే .
సినిమా: కొంచెం ఇష్టం కొంచెం కష్టం
రచయిత: చంద్రబోస్
"ఈ క్షణమే సంబరం..ఈ క్షణమే శాశ్వతం.. ఈ క్షణమే జీవితం.. తెలిసిందీ ఈ క్షణం " ... ఇందులో నచ్చటానికి ఏముంది అనుకుంటున్నారా.. ఒకసారి ఆ పాట చూడండి.. సినిమాలో అప్పటి వరకు రిజర్వ్డ్ గా ఉన్న హీరోయిన్ .."ఈ క్షణమే జీవితం.. తెలిసిందీ ఈ క్షణం" అని రాగానే.. గొడుగు విసిరేసి వర్షం లో తడుస్తూ అందరితో కలిసిపోతుంది. లిరిక్స్ కి తగినట్టు పాట తీయడం.. అలా తీయగలిగేటట్టు పాట వ్రాయటం నాకు నచ్చింది.

7. పాట: కళ్లలోన నువ్వు..గుండెల్లోన నువ్వు.
సినిమా: నా ప్రాణంకంటే ఎక్కువ (ఈ సినిమా పేరు కూడా చాలా మంది విని ఉండరు.)
రచయిత: శశి ప్రీతం
"ఈ జన్మకు నువు కాదంటే .. వచ్చే జన్మన్నా.. అది కూడా నువు కాదంటే.. జన్మను వద్దన్నా".. లవ్ ఫెయిల్ అయిన వాళ్ల కోసం చాలా పాటలు వచ్చాయి.. అందులో ఇదీ ఒకటి... అలాగే ఈ సినిమాలో "నిన్నే చూశాక" అని సునీత పాడిన పాట కూడా బాగుంటుంది..

8. పాట: కిట కిట తలుపులు ...
సినిమా: మనసంతా నువ్వే
రచయిత: సిరివెన్నెల
"కంట తడి నాడూ నేడు... చెంప తడిమిందీ చూడు.. చెమ్మలో ఎదో తేడా కనిపించలేదా?".. ప్రేమికులు విడీపోయేప్పుడు వచ్చే కన్నీటిని.. మళ్లీ కలిసినప్పుడు వచ్చే ఆనందభాష్పాలనీ .. ' చెమ్మలో ఏదో తేడా కనిపించలేదా? ' అంటూ ఒకే వ్యాఖ్యం లో చెప్పడం చాలా చాలా నచ్చింది.

9. పాట: చిట్టి నడుమునే చూస్తున్నా ...
సినిమా: గుడుంబా శంకర్
రచయిత: సిరివెన్నెల
ఈ పాటలో అంతా బాగుంటుంది. ఎక్కడా ద్వంద్వార్థాలు లేకుండా .."నిను నిమరకా నా పుట్టుక పూర్తవదు కదా అలివేణి" .. అంటూ అమ్మాయి నడుము వర్ణించటం సిరివెన్నెలగారికే సాధ్యం.

10. పాట: మనోహరా ...
సినిమా: చెలి
రచయిత: భువనచంద్ర
ఈ పాట లేకుండా నా లిస్ట్ పూర్తవదు. ఇందులో చెప్పుకోవటానికి అద్భుతమైన లిరిక్స్ ఏం లేవు. కానీ, హారిస్ జయరాజ్ సంగీతం .. Bombay జయశ్రీ గానం ... డబ్బింగ్ సినిమా అయినప్పటికీ భువనచంద్రగారు రాసిన మంచి వ్యాఖ్యాలు.. ఇవన్నీ కలిసి నాకు ఈ పాట అంటే ఇష్టమయ్యేలా
చేశాయి.

ఇవి కొన్ని పాటలే.. ఇలా ఎన్నైనా రాస్తూ ఉండొచ్చు. ఇప్పటికి ఇక్కడ ఫుల్ స్టాప్ పెట్టి.. ఇక నుంచి నాకు బోర్ కొట్టినప్పుడంతా మరికొన్ని పాటల గురించి రాస్తుంటాను.. ఈ పోస్ట్ మీకు నచ్చితే.. ఇందులో చెప్పిన పాటలన్నీ మళ్లీ మళ్లీ వినండి. నచ్చకపోతే ఖతర్నాక్ సినిమాలోని "దోమ కుడితె చికన్ గునియా..ప్రేమ పుడితె సుఖంగునియ" అనే పాట ఒకసారి వినండి.. చచ్చూరుకుంటారు.. సెలవు. ఇందులో అచ్చుతప్పులుంటే మన్నించండి.

"ఆత్మహత్యకు అరవై దారులు" ... సరదాగా

2009-01-22T20:54:00.006+05:30

హెచ్చరిక:నేను రాసే ప్రతి టపా కి ఒక హెచ్చరిక ఉంటుంది. అందుకనే "హెచ్చరిక " అని మొదలుపెట్టాను. కాని, విషయమేంటంటె ఇందులో హెచ్చరించటానికి ఏమి లేదు. పొద్దుపోక రాస్తున్నాను.. అంతే.

మొన్నామధ్య టీవీలో ప్రముఖ రాజకీయవేత్త,బహుభాషాకోవిధుడు అయిన నందమూరి తారకరత్న(ఎవరో తెలుసుగా?) ఇంటర్వ్యూ వచ్చింది. అందులో వ్యాఖ్యాత అడిగే ప్రశ్నలకి వీడి తలతిక్క సమాధానాలు విని ఆత్మహత్యకు సులువైన మార్గం ఏమిటి అనే ఆలోచన వచ్చింది. నాకెలాగూ ప్రాక్తికల్ గా చేసుకొనే ధైర్యం లేదు కాబట్టి ఆ విషయంలో రెగులర్ గా ప్రాక్టీస్ చేసే, ఇప్పటికే రెండుమూడుసార్లు ట్రై చేసిన మా నరేష్ గాడితో ఒకసారి మాట్లాడటానికి నిర్ణయించుకున్నాను. నరేష్ గాడి విషయం వచ్చింది కాబట్టి వాడు ఎందుకు సూసైడ్ కి ట్రై చేసాడో తెలుసుకుందాం. ఎలా చేశాడు అనేది నాకు కూడా తెలియని రహస్యం.

మొదటి ప్రయత్నం : మా నరేష్ గాడు ఎవరితోనైనా మాట్లాడాలనుకుంటే మిస్స్డ్ కాల్ ఇస్తాడు. కొంచెం అర్జెంట్ అయితే రెండు సార్లు మిస్స్డ్ కాల్ ఇస్తాడు. ఇక మరీ ముఖ్యమైన విషయమైతే ఎదుటివాళ్లు కాల్ చేసేవరకు మిస్స్డ్ కాల్స్ ఇస్తూనే ఉంటాడు. అలాంటిది ఒకసారి వాడు నాకు కాల్ చేసినపుడు పొరపాటున లిఫ్ట్ చేసేసా. అంతే, మా వాడి గుండె పగిలిపోయింది. కోపం,బాధ , ఫ్రస్ట్రేషన్. ఎవరి మీద చూపించాలో ఎలా చూపించాలో తెలీక ఆత్మహత్య చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.

రెండో ప్రయత్నం : మా బీటెక్ లొ కోమల అనే ఒక కసక్కు ఉండేది.( ఒరేయ్.. తప్పురా. లెక్చరర్ ని కత్తి.. కసక్కు .. అనకూడదు) ఆమెను చూసి మా నరేష్ గాడు మొదటి చూపులోనే ప్రేమలో పడ్డాడు. ఆమె పాఠం చెప్తుంటే మా వాడు ఎప్పుడు 45 deg యాంగిల్ లోకూర్చుని లైన్ వేసేవాడు( ఎందుకలా ... అని అడక్కండి. అదంతే ). అలా కొంతకాలం గడిచాక ఇక ప్రపోజ్ చేద్దామని డిసైడ్ అయ్యి, మదనపల్లె పెద్ద మసీద్ దగ్గర కొన్న అత్తరు పూసుకొని శివాలయం స్వామి దగ్గర 5:45కి ముహుర్తం పెట్టించుకుని సైకిల్ లో కోమల ఇంటికి బయల్దేరాడు. కాని, దారిలో కోమల రజనిల్ రాజ్ అనే గొట్టం గాడి చేతిలో చెయ్యివేసి వెళ్లటం చూసి( లెక్చరర్ ని గొట్టం అనటం కూడా తప్పే ) నరేష్ గాడి గుండె మళ్ళీ పగిలింది. పక్కనే ఉన్న పంక్చర్ షాప్ లో గుండెకి ఒక పాచ్ వేయించుకుని, సైకిల్ని హాఫ్ రేట్ కి అమ్మేసి మా వాడు అస్తమిస్తున్నసూర్యుడి వైపు అలా నడుచుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు.

ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే నరేష్ గాడి జీవితం లో ఎన్నో విషాదగాథలు మరెన్నో గుండెల్ని పిండేసే సందర్భాలు. ఇలా జరిగిన ప్రతీసారి మా వాడు సూసైడ్ కి ట్రై చెయ్యటం అది మిస్సవ్వటం మామూలే. కాకపొతే ఈ విషయంలో నేనైనా సక్సస్ అవుతానేమొ చూద్దామని ఎలా ట్రై చేస్తున్నాడో తెలుసుకోవటానికి నేనే వాడికి కాల్ చేశాను(" నేనే వాడికి కాల్చేశాను "... ఇది ఒత్తి పలకండి).

ట్రింగ్... ట్రింగ్...
హలో !! రేయ్ రవిగా ఎలా ఉన్నావ్?
నీయబ్బ.. నేను రా భరత్ ని.
ఓహ్.. నువ్వా. ఇందాక రవిగాడికి మిస్డ్ కాల్ ఇచ్చా ... వాడేనేమొ అనుకున్నా.
!@$%$% .. సర్లే కాని, నేను సూసైడ్ చేసుకోవాలనుకుంటున్నా.
ఓహ్.. కంగ్రాట్స్. ఎన్నోసారి?
నీ.... నేను నీలాగ కాదురా.
సరే ..సరే.. అలా ఐతే నువ్వు " ఆత్మహత్యకు అరవై దారులు" అనే పుస్తకం చదువు. నేను కూడా అందులో ఉన్నవే ట్రై చేస్తుంటా.
అందుకేనా ఇంకా ఉన్నావు.
అలా కాదురా.. నాకు పనిచెయ్యలేదు నీకు పని చేస్తుందేమో చూడు.
సరేలే ... నేను ట్రై చేస్తా.
గుడ్... అలాగే నీకు ఏ దారి పనిచేసిందో నాకు కాల్ చేసి చెప్పు.
ఒరేయ్ !@$%$%... పెట్రా ఫోను.

సరే.. ఇక పుస్తకం పేరు తెలిసింది కాబట్టి,అందులో ఏముందో తెలుసుకుందామని అది కొనటానికి బెంగుళూరు లో సెకండ్హ్యాండ్ పుస్తకాలు దొరికే అవెన్యూ రోడ్ కి వెళ్లా. ఒక షాప్ కి వెళ్లి అడిగా..

బాబు!! " ఆత్మహత్యకు అరవై దారులు" అనే పుస్తకం ఉందా ?
మీరు సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజనీరా?
?????????
అంటే.. ఈ మధ్య వాళ్లే ఈ పుస్తకాన్ని ఎక్కువగా అడుగుతున్నారు.అందుకే అడిగాను . ఇదిగోండి పుస్తకం.
ఛీ! ఎదవ బతుకు అని మనసులో అనుకుని, నేనేం సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజనీర్ ని కాదు. ఇంతకీ ఈ పుస్తకంలో ఉన్న దారులు పనిచేస్తాయా? ఏదైనా ఫీడ్ బ్యాక్ చూసి కొనటం నాకు అలవాటు. సక్సస్ ఫుల్ గా సూసైడ్ చేసుకున్నవాళ్లు ఎవరైనా ఇందులో ఫీడ్ బ్యాక్ ఇచ్చారా? అని అడిగా.
వాడు నా వైపు విచిత్రంగా చూసి వెకిళిగా నవ్వాడు.( "ఒరేయ్ తింగరోడా!! సక్సస్ ఫుల్ గా సూసైడ్ చేసుకున్నవాళ్లు ఫీడ్ బ్యాక్ ఎలా ఇస్తార్రా?" అన్న భావం వాడి నవ్వులో కనిపించింది ) నిజం చెప్పండి సార్ మీరు సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజనీరే కదా? అని మళ్లీ అడిగాడు.
ఇక దాచటం కష్టమనిపించి, " అవును" అని చెప్పి పుస్తకం లాక్కొని వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా వచ్చేసాను.

ఇంతకీ.. ఆ పుస్తకంలో ఏముంది? ప్చ్.. ఏమో ఇపుడు చదివే ఓపిక నాకు లేదు. అది తీరిగ్గా చదివి నెక్స్ట్ టపాలో చెప్తా. అంతవరకు సెలవు. మరచిపోయా.. నరేష్ గాడు పార్టీకి పిలిచాడు, వాడి గురించి ఇన్ని మంచి విషయాలు చెప్పినందుకు.

Need a break...

2008-12-19T16:06:00.006+05:30

seems like I ran out of ideas.. or may be ran out of memories. Also, lost my touch in writing good posts. Well.. how did I know that.. coz.. posts are piling up in the "Not Published" folder on my laptop. I wrote 3 posts and dint publish them as I felt they aren't upto the mark.

Hmmm.. time to take a break... meet u soon.. hopefully in the new year. This year will be a forgettable one for me. Nothing to cherish other than July 12th and 13th. And ofcourse I have to keep in my mind abt dadz health condition. Oh.. yeah.. I'll also remember that little stupid who made scratches on my bike.

Indian team was ruthless….

2008-12-01T14:55:00.005+05:30

Warning: This one is for cricket lovers. If u aren’t one among them, u may feel bored reading this post :-).

“Indian team was ruthless against England. “ – Peter Roebuck, after India taking a 4-0 lead in the ongoing series.
"I don't know how we will combat India. They are playing fantastic, fearless cricket, and we will have to produce something special to beat them." –KP, after England lost to India in the 5th match.

As a diehard Cricket fan, especially of Indian Cricket, I was really happy to hear this. Since I started watching cricket I rarely got a chance to correlate Indian team with words like confident, consistent, comprehensive, fearless, aggressive and so on. Probably, I can do that now. Hmmm… may be too early to say but still, beating the world champions 2-0 in test series and England 5-0 in ODIs is not an ordinary task. Remember, England were on a high after beating SA both in tests and ODIs.

In 90s, Indian cricket was nothing but Sachin. India won because of Sachin and lost because of Sachin. His' play brought such a crazy impact on spectators (and the guys in the dressing room) that there are times when people used to think like..everything goes India's way if Sachin stays at the crease, no matter if he scores runs or not.Though there was enough talent in players like Azhar, Jadeja, Kambli etc., they all played around Sachin. And most importantly the team lacked consistency.

Dada taking over the captaincy brought a lil change. He was ready to challenge the opposition on and off the field. Itz under his captaincy that the young cricketers like Yuvraj, Kaif , RP Singh were groomed. He really backed them well under crucial situations. But the team was lacking an important quality to pluck the top position from the Aussies…. Yes…. Killer Instinct.

The aussies never give up on any match. If they win a match by 150 runs, in the next match they’ll try to win by 151 runs. If in a series of 5 ODIs they lead by 3-0, they’ll try to extend that lead to 5-0. They demoralize the opposition with their play(with their talk as well ;) ) in such a way that the opposition would even forget the basics of cricket. That special quality helped the aussies to retain the top position, both in Tests and ODIs, for almost 12 years. I can sense such a killer instinct now in our Indian Team, led by Dhoni.

The best thing I like about Dhoni is his temperament. He rarely shows his emotions on his face. Within a short period as a captain he has impressed almost everyone.. not just with his tactics but with his attitude as well. Have you ever seen a captain allowing a retiring senior pro to lead the team for couple of overs.? Thatz just an awesome gesture. Just to let u know how Dhoni sees the lighter side of a tense situation….. In the 4th ODI against Eng, Gambhir was fumbling every ball coming his way. Finally he got hold of a catch(of course in the 2nd attempt :-)) and Dhoni came across to him and gave his gloves and indicated to keep it with himself. He knows how to handle the team in every situation.

With the little knowledge I have in cricket, I can sense that Indian team is in able hands. Youngsters like RohitSharma, GautamGambhir, SureshRaina, IshanthSharma are still on a learning curve. Selectors need to persist with them even if they fail in couple of matches. I should definitely mention about RohitSharma. Hez a serious talent. If at all therz someone who can fill in Sachin’s shoes, Rohit will be the front runner. Hez going through a rough patch now. But I’m sure he’ll be back with a bang. After all, as Boycott says “Form is temporary, Class is permanent”.

Wow.. I have completed the post without talking about my swt lil kid at any instance.. great.. keep it up.. :-)

బెంగుళూరులో అంతే

2008-11-19T15:21:00.005+05:30

హెచ్చరిక: ఈ పోస్ట్ "తెలుగు" అనే భాషలో వ్రాయబడింది. hey dude .. wassup mate... cool... లాంటి పదాలకు అలవాటు పడిన సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజనీర్లు దయచేసి తెలుగు ని గుర్తుతెచ్చుకొని ఈ పోస్ట్ చదవండి.
ఈ పోస్ట్ తెలుగులో వ్రాయటానికి రెండు కారణాలు ఉన్నాయి.
1. ఇంత వరకు నేను ఒక్క పోస్ట్ కూడా తెలుగు లో వ్రాయలేదు.
2. మొదటి పాయింట్నే మళ్లీ చదవండి.
         కొన్ని పర్సనల్ reasons వల్ల నేను temporary గా బెంగుళూరు ఆఫీసు నుంచి వర్క్ చేస్తున్నాను. నాకు ముందు నుంచి ఎందుకో బెంగుళూరు నచ్చదు. కారణాలు అడిగితే చెప్పలేను. బహుశా ఆ కారణాలు తెలుసుకోవడానికే ఇక్కడి నుంచి వర్క్ చేస్తున్నానేమో.
         మొదటి రోజు ఆఫీసుకు త్వరగా వెళ్దామని early మార్నింగ్ 9:30 కి లేచి రెడీ అయ్యాను. దేశంలో ఏమి జరుగుతోందో తెలుసుకుందామని న్యూస్ ఛానల్ పెట్టాను. అందులో ఒకడు ఎదురుగా laptop పెట్టుకొని వారం రోజుల క్రితం జరిగిన తాజా న్యూస్ చదువుతున్నాడు. కాసేపటికి suit వేసుకున్నావిడ వచ్చి గోడ మీదున్న ఇండియా మ్యాపును చూపిస్తూ వాతావరణ వివరాలు చెప్పటం మొదలుపెట్టింది. ముఖ్యంగా బెంగుళూరులో, ఆరు నూరైన, ఇలియానా రాశి ఆయినా , వర్షం మాత్రం పడదు అని చెప్పింది. సరే అని ఆఫీసుకు బయలుదేరాను. బాగా ఎండగా ఉంది. పర్లేదు ఈ మధ్య న్యూస్లో కూడా నిజాలు చెప్తున్నారు అని అనుకొంటుండగా మా పక్క రూమ్లో ఉన్న మలయాళం వాడు పెద్ద జెర్కిన్ వేసుకొని బయటకు వచ్చాడు. వాడిని చూసి "పిచ్చివాడా" అని తెలుగులో నవ్వుకున్నాను. వాడు కూడా నన్ను చూసి మలయాళంలో అదోలా నవ్వాడు. ఒక గంట తర్వాత ఆఫీసులో ఉన్నాను... తడిసిన బట్టలతో. అప్పుడు తెలిసింది వాడి మలయాళం నవ్వుకు అర్థం ఏమిటో. Basic గా బెంగుళూరు లో ఒక థియరీ ఉంది. ఏంటంటే , మనం ఎప్పుడైతే వర్షం పడదు అనుకుంటామో అప్పుడు పడుతుంది. ఎప్పుడైతే పడుతుంది అనుకుంటామో అప్పుడు కూడా పడుతుంది.
         Last weekend సినిమాకు వెళ్దామని నా ఫ్రెండ్తో బైక్ లో బయల్దేరాను. దారిలో ఏదో కన్నడ పోస్టరులో ("ఏదో" అనేది కన్నడ సినిమా పేరనుకుంటే మీ ఖర్మ) హన్సిక నడుము మీద వాడెవడో చెయ్యివేసి నిల్చున్నాడు. "ఎవడ్రవాడు బొచ్చు పీకేసిన బ్రాయిలర్ కోడిలా ఉన్నాడు ?" అని కన్నడ సినిమాలు చూసే నా తెలుగు ఫ్రెండ్ రవిగాడిని అడిగా. " వాడే ఇక్కడ top హీరో " అని అన్నాడు. ఓహో ఇక్కడ top అంటే ఇంత low నా అని అనిపించింది.( గమనిక: నేను ఇప్పుడు చెప్పిన విషయం ఇక్కడ అమ్మాయిలు వేసుకునే top కి కూడా వర్తిస్తుంది.)
         మొన్నామధ్య ఊరి నుంచి వస్తూ Majesticలో దిగాను. రూంకి వెళ్ళటానికి రిచ్ గా ఉంటుందని volvo సిటి బస్ లో ఎక్కా. టికెట్ 35/- అన్నాడు( ఇంకో 35/- వేస్తే మళ్లీ మా ఊరికి వెల్లిపోవచ్చు). బస్సు వాయువేగంతో దూసుకుపోతోంది.ఇంతలో ట్రాఫిక్ సిగ్నల్ పడింది. అంతే... వెంటనే బస్సులో నుంచి అయిదారుమంది చకచకా కిందకు దిగి పక్కనే ఉన్న టీ కొట్టులోకి వెళ్లారు.వారిలో డ్రైవర్ కూడా ఉన్నాడు. ఒక 4506 సెకన్ల తర్వాత గ్రీన్ సిగ్నల్ పడటంతో డ్రైవర్ బస్ స్టార్ట్ చేశాడు. "ఏంటయ్యా next సిగ్నల్ దగ్గర కూడా టీ కి ఆపుతావ?" అని డ్రైవర్ ని అడిగా . "లేదు సార్.. అక్కడ టిఫిన్ బ్రేక్ ఉంటుంది" అని casualగా అన్నాడు. ఇలా టీలు టిఫిన్లు చేసుకుంటూ రెండు గంటల తర్వాత నా స్టాప్ దగ్గర దించాడు. ఏమైన ...బెంగుళూరు ట్రాఫిక్ సూపర్.
         ఆగ్రా వెళ్లి తాజ్ మహల్ చూడకపోవటం ఎంత తప్పో బెంగుళూరు వెళ్లి Brigade road.. Forum చూడకపోవటం అంతే తప్పని ఎవరో అంటే .. సరే అని నేను, నరేష్ గాడు(పేరు మారుద్దాం అనుకున్నా.. అవసరం లేదనిపించింది) Forum కి వెళ్లాం. అక్కడికి వెళ్లాక తెలిసింది బెంగుళూరు ఎంత పేద నగరమొ అని.ఫాపం..వేసుకోవటానికి బట్టలు కూడా లేని వాళ్లు కనిపించారక్కడ. ఒకడు చినిగిపోయిన జీన్స్ వేసుకుంటె మరో అమ్మాయి ఒంటినిండా కప్పుకోవటానికి బట్టలు లేక చిన్న నిక్కర్ వేసుకొచ్చింది. సమాజ సేవకుడు, ఆపధ్భాందవుడు, పేదల పాలిట పెన్నిధి లాంటి బిరుదులకు మారుపేరైన మా నరేష్ గాడు కళ్లనీళ్లు పెట్టుకుంటూ ఆ అమ్మాయి దగ్గరకు వెళ్లి తన ప్యాంటు తీసివ్వబోయాడు. ఆ అమ్మాయి వాడి వైపు విచిత్రంగా,వింతగా,వికారంగా, ఇంకా వివిధ రకాలుగా చూసి .. విసురుగా అక్కడినించి వెళ్లిపోయింది."ఎందుకురా ఆ అమ్మాయి అలా చూసింది?" అని కళ్లు తుడుచుకుంటూ అడిగాడు నరేష్ గాడు. ఏం చెప్పాలో తెలీక "బెంగుళూరులో అంతే " అని చెప్పి అక్కడినించి తీసుకెళ్లిపోయా :-) .
Amidst all these things I still like bangalore for one obvious reason... She stays here.

More than a month…

2008-11-11T14:03:00.001+05:30

There are days when I never missed to meet her on her birthday...hmmm.. on our birthday. There are days when I travelled all the way from Hyderabad to Bangalore for no reason other than to see her. Even if I had any reason, it mattered only after her.

Itz changed now. Its been more than a month since I came to Bangalore and we met only once and that too for the sake of one of our mutual friend. Sep 17^th was the last day when I talked to her .. heartfully. From then, all our conversations were on SMS. Every nite she sends an SMS that she reached safely to home and I reply back to it. This became soooo mechanical that she just sends “Gud Nite .. Tc.. Bye” and I reply back saying “GN..tc..luv u.. bye”.

We were never in this situation in the past 10+ years. I know I’m majorly responsible for this. Or may be , my sweet lil kid!! Can I say we both are responsible for this situation?

Itz a tough time in my life. But the toughest time is yet to come. I’ll let you guys know about the reason for this situation and about the so called “toughest time in my life”, in one more post. I never wrote a post with tears rolling out of my eyes… oops.. guys shudn’t cry. I’m trying my best to not to do that.

Some sweet lil memories with her

2008-09-29T14:24:00.008+05:30

Warning: When I was in school I tend to hate History. Reason?.. god.. itz tough to remember dates. So, don’t try to remember the dates in this post coz they r in no way related to u and in no way useful to u.

I saw her for the first time somewhere in Nov 1997. Looooong back.. right?. It took more than a year to talk my first words with her. The two best things I liked about her, then and now are, her innocent face and her damn beautiful eyes. From then, it was a long memorable journey.

In these 10 years, before taking every critical decision, I used to think of her.. like.. if I do this, can I be close to her? Or does this decision take me away from her? … I never revealed this craziness even to her. One such decision was coming back from Vikas Junior College to the college where she studied. The reason I said was ‘Home Sick’. My dad would have beaten me up if I had told the actual reason :-).

The 2 years of intermediate was good. One mistake I did was expressing my love to her in inter 1^st year, in an indirect way. I know, it was just out of infatuation. I laugh at myself when I think of it even now :-). We became good friends in 2^nd year. Aug 10^th, 2000, I dialed her number for the first time. I swear, my heartbeat doubled when I entered her home for the first time on 29^th Sep 2000. But her family members were really nice. On the last day of our inter, ie., on 13^th Apr 2001, she came to my home. I still have the paper in my wallet, on which she wrote,

When the golden sun is shining
When of others you are thinking
Just spare me a minute or toooo dear….

I felt bad when I didn’t get a good rank in EAMCET. She joined Btech in MITS and I had to go back to Vikas bcoz MITS doesn’t offer EAMCET longterm coaching :-). I used to call her on every Saturday. I received a letter from her on 24^th Apr 2002, with her best wishes for my EAMCET. I got a decent rank and had my first handshake with her on May 17, 2002.

No surprises. I joined in MITS. I know it would be a bit embarrassing to be her junior. Hell with that.. I just wanna b close to her. I definitely had a good time with her in Btech, though I had to bear the “Who the hell is this guy” kind of looks from her classmates :-). We saw our first movie on 3^rd Nov 2002. Ofcourse it was not just we two, our school friends were there. I was asking her for a long time to come out with me and finally on 1^st Apr 2005 she did come to SnowDrops, the one hotspot for MITSians.

Suddenly I remembered that she was in her final sem. She will leave me soon. Yes, her family left to Bangalore on 14^th Sep 2005. Ufff.. I had to spend one more year in MITS minus my sweet lil kid :-( . This is the time when I realized that I love her. From then, it was just phone calls between us. On 28^th Feb 2006 she came all the way from Bangalore with a good news that shez selected for Satyam and had to report in Hyderabad.

And then, completion of my Btech, job hunt, travelling between Bangalore and Hyderabad, it just went on. But whenever I went to Hyd, we used to meet and have fun. When I decided to continue my job search staying at Hyd, she got a project in Bangalore and had to move there. Hmmm.. I wasn’t happy for myself but I was happy for her as she always wanted to stay with her family.

There are hell lot of dates to be mentioned where I had some good memories with her in Hyderabad. It needs one more post to type down all of them :-).

And ofcourse you all know about July 12^th and 13^th 2008, of which I mentioned in my last post. Hmmm…you may feel..” why the hell did he remember all these dates?”… well.. I donno… I just feel that these are some of my sweet lil memories with my sweet lil kid.

And finally, ____________, the day when she accepts my love.

Unfortunately, the above blank will never be filled :-(

Simple things that can change ….

2008-08-22T14:26:00.006+05:30

….the world around us. Wow…. Now thatz the start of a serious n boring post.

The society is messed up. No one cares for anyone. Everyone are selfish. No one feels the responisibility..Perfect.. you are absolutely right. Now… Do you ever question urself, “Am I a responsible citizen?” Don’t luk at me seriously.. it holds gud for me aswell. When I say responsible that doesn’t mean that u shud become an IAS or IPS officer and serve the society or join the army and fight for the country.

I’ll just try to quote some situations which we might come across hell lot of times in our day 2 day life, where a simple responsible act from us makes the world around a better place to live.

ATMs, Ticket reservation counters, Billing in malls..etc.,.. yup.. I’m talking abt following the queue. Everyone are busy and have some or other urgent work. But if you don’t follow the line it will become more confusing and irritating. If someone tries to break the line, say them softly to not to do that. If he/she doesn’t listen, raise ur voice and I bet at least 2 other people will join u. That will make things easier. Well, at ATMs I feel like changing the notice from “Only one person allowed at a time” to “Only one human being allowed at a time”

Have you ever seen these things in public places which say… “Use Me” ? thatz right…. Dustbins. Have u ever used them? Atleast have u ever felt like using them? You are sitting in a park with ur gal. She asks for coffee, you run all the way and bring it. You pay 10 bucks for it , have 5 sips of it and y can’t u take just 2 steps and throw the cup in dustbin. Now don’t ask me , “Will I reach the dustbin in 2 steps in every park?”:-) This is our world guys. Therez nothing wrong in keeping it clean.

How many of you switch the mobile phones to silent mode at places like cinema Halls and Temples? Plz raise ur hands…one..two..three.. wow almost everyone. Hey Naresh and Raveendra(names not changed :-)) raise ur hands properly. “Why should I keep it in silent mode?” Ofcourse Sir.. ur mobile ur wish. But you have no rights to disturb the people around u.

The one I’m going to mention is very common in Hyderabad. You are in the middle of a traffic jam and you are very well aware that in no way you are going to move unless the traffic is cleared. But still some guys blow horn continuously. Is it necessary? Just think once. Next time, tell ur boy friend not to do that :-). As we are talking abt traffic I’ll mention one more thing. Please don’t jump signals though I’m not the right person to say this coz I myself did that more than once. Yes.. at times there may b very little traffic and still the signals are ON. In such situations, go for it but be 110% sure that no other vehicle comes across ur way...may b in the next 10 seconds or more.

Finally, I’m no one to compel u to follow these things and if u r already implementing I would be more than happy. Still there are so many examples like using the footover bridge instead of running across the roads, using the indicators of our vehicles properly and so on.. But if I continue typing down like this my laptop will commit suicide. By the way, to follow these things therz no need to learn the so called corporate etiquette or be aware of the words like civic sense, social responsibility.. blah blah blah. We just need a little bit of common sense.

So Close yet So Far Away

2008-07-21T15:23:00.008+05:30

Warning: After reading this post don’t ask me ” y the hell have u written such a long post?” I tried my best to edit it.By the way this is one more version of my previous post.

Have you ever had a weekend when you felt that you are the happiest person in the world.

On the other side…

Have u ever had a weekend when you felt like you were so close to her yet so far away.

The above lines explain the two extremes of my feelings when she came here on 12^th and 13^th of July 2008.

Hmmm.. it took one and half years of arguments and two months of silence to bring her here, though I was aware that itz too difficult for her to come alone, just to see me and … only me.

Finally the day has come. Itz always a nice feeling when you know that the gal u luv the most is coming to see you.. just you. I donno y guys get too tensed when a gal is coming to see them, changing the shirt twice and washing the face thrice. Nonsense.. I’m not that type. oops.. where is the T-shirt that she said she liked in one of my pics? Oh! Here it is. So, what was I saying? :-)

The first place I took her was to the company where I work. Yeah.. I know .. itz not quite a romantic place to take such a beautiful gal but you can’t find a lonely place, to talk, than a software company on weekends. I showed her my cubicle, wandered round the office , had a chat for some time and came out. We went to Spicy Venue, a decent restaurant to have lunch.

As the sun started settling down we reached EatStreet. This was the last place we visited together when she was here 2 years ago. This is a place where you find hell lot of food and donno what to eat. Then we sat on the park just beside EatStreet where a number of fortune tellers irritated us to listen to what they say, which we never did. If it was my friend Kiran(name changed on request.. actual name is Naresh Kumar Kareti… not karate.. Kareti,works for TCS Chennai :-)), he would have told their own fortune :-) . Then we had a walk across the necklace road and drove back to her hostel.

Next morning we went to Birla Mandir. If I remember right, the last time I went there was with her and I never visited it in the last 2 years… reason.. I donno. Next place.. ADLABS..the new multiplex in Hyderabad and the movie..”Jaane Tu Ya Jaane na”. I felt she would njoy watching it…. with me. Did you.. my sweet lil kid ?.Hmmm.. wish to have the same climax for my story aswell :-). Ufff… hungry….there you go.. Minerva Coffee Shop.. one of the best vegetarian restaurants in Hyderabad.

Now the interesting part, we had to catch a bus to Banglore at 5:50pm. We reached there by 5:15 and were waiting. 5:30.. 6:00.. 6:15. Good news… the bus got cancelled and no alternate one arranged. I swear, I felt sorry for myself coz if she doesn’t reach Banglore by 8:30AM Monday, she’ll just kill me :-) . Fortunately, we had seats in KSRTC bus and I was relieved. The only thing I remember in our journey was, me resting on her and holding her hand tightly or the other way round. Thatz when I felt I was so close to her yet so far away :-( .

Now, after reading this post don’t ask me whether we are friends or lovers. Shez my lover and unfortunately I’m still her friend :-(.

Have u ever had a weekend....

2008-07-17T12:33:00.008+05:30

... when the gal, for whom u were waiting for more than a year , has come to see u and … only u.

Have u ever had a weekend when the gal u luv the most, got on ur bike for the first time.

Have u ever had a weekend when you spent two full days with ‘her’….just with her, roaming around the city.

Have u ever had a weekend when you had lunch with her in one of the best vegetarian restaurants in the city.

Have u ever had a weekend when you saw a movie with her, and the characters in the movie are sooo close to both of u that you identify urself with them.

Have u ever had a weekend when you extended your weekend till Monday, just for the sake of travelling with her.

Have u ever had a weekend when you reserved the bus tickets and the bus got cancelled and you have to bare with the serious looks of her as she needs to report in the office at any cost on Monday :-) .

Have u ever had a weekend when you travelled with your loved one for more than 500kms, resting on her and holding her hand tightly throughout the journey.

Have u ever had a weekend when you went to LandMark in The Forum(bglr), picked up the books, The Doomsday Conspiracy(Sidney Sheldon) and Hotel(Arthur Hailey), and while paying the bill came to know that you lost your ATM card :-) .

Have you ever had a weekend when you felt that you are the happiest person in the world.

After all these… finally,

Have u ever had a weekend when you felt like you were so close to her but still so far away :-( .

Hmmm… quite an eventful weekend and my most memorable one, by all means, till date.

Dear sweet lil kid,my mind tells me not to see you again unless I can see you all the time because it hurts too much to say goodbye

Me, My Bike and 10,000KMs

2008-04-21T13:11:00.007+05:30

Rs.72000/- ….. 150CC….270kgs… Ebony Black…. Bajaj Pulsar DTSi…. AP9 BH 6466. Thatz my first possession. Proudly celebrated itz first birthday on April 11^th 2008. Coincidentally, I travelled 10,000kms on my bike.

It was kind of a mixed journey with two minor accidents and more than two signal jumpings :-) . All this happened to be in Hyderabad. Therz a hard and fast rule with Hyderabad Traffic Police. Wear Helmet and they never check whether u have a license or don’t even bother if u robbed the bike. But…. but….but… this rule doesn’t apply in month endings :-). Though u wear a helmet and have all the papers, they’ll check for some or other violation of rule. A stylish number plate, half painted headlight, no rear view mirrors.. can be anything.. If nothing works finally they decide that itz a ‘No Parking’ zone and write a receipt for that. Hmmm…very strict.

It was my dream to have my own bike. Yamaha YBX was my first love. But when I saw Pulsar I decided to get that beast. I call it a beast coz in no way it suits my physique. One more obvious reason, my Lucky likes it a lot(I donno y I keep referring her in all my posts… hmmm.. tough to forget the one u luv the most). Anyways, finally when I felt I’m sound enough to buy the bike, I just went to the showroom , completed the formalities and got the keys in my hand. But I swear, I was really afraid when I thought of Hyderabad Traffic. Thanks to Moinu who helped me in getting used to the bike and to the traffic.

In this one year I became more n more comfortable with my bike, touched a maximum speed of 92 KMPH. Four galz got on my bike… two of them got married :-( . But my bike is still waiting for the gal who really matters the most..pcch..poor bike :-( .

I’m reaaaaaaaaaally tired of routine office work. Need a break. Wishing to go for a long drive with my Lucky. Hoping to happen it soon.

“How hard can you play when no one is watching(Sunil's quote)”. This has nothing to do with this post. Just felt like finishing the post with a nice quote.

I lost the battle

2008-03-10T13:07:00.007+05:30

Finally, I give up. I lost the battle of love. I tried every sensible way to convince her. I tried to prove that I was much more stubborn and serious in her matter than what she thinks, but was all in vain. I never regret for loving her. Shez the ever best thing happened to me in my life. She still feels that we can be good friends for a lifetime, which I believe is a bit difficult. Hmmm… it takes time to cope up with this situation.

While I was surfing the net, I just came across this saying…. a timely one….

“The friendship between a man and a woman which does not lead to marriage or desire for marriage may be a life long experience of the greatest value to themselves and to all their circle of acquaintance and of activity; but for this type of friendship both a rare man and a rare woman are needed. Perhaps it should be added that either the man or the woman thus deeply bound in lifelong friendship who seeks marriage must find a still rarer man or woman to wed, to make such a three cornered comradeship a permanent success.”

I hope I would find such a rarer woman in my life.

Itz more than 10 years when we first met. I really had a marvelous time with her all these days. I’m sure she feels the same way (Am I right, my sweet little kid…?). Practically, we can’t go together for a long time in the future. But I would cherish every little moment I had with her.

Thank you, my sweet little kid, for all the experiences, for all the support and for....... everything. Wishing we could be together for as long as possible.

Hmmm... a very serious post .. right? What to do... at times u have to be serious about certain things, especially when it involves ur life in it.

Thanks for reading. By the way, I’m looking for a girlfriend. Interested gals can rush in with their resumes. Freshers are preferred :-) .

Jab I Met

2008-02-06T16:50:00.000+05:30

Warning:This is a long post.. don't curse me if you feel bored by reading this :-) .

27^thJan 2008 …Sunday…Bangalore (Bengalur.. to bring some Indianness to it..), my sister and her family were flying back to US after a 2 month visit to India . Those two months were really wonderful ,playing with my nephew, answering his silly questions and enjoying his every little act. Hmmm… itz really hard to give a sendoff .After wishing adieu to them I hurried to Koramangala to catch a bus to Hyderabad . Thanks to Vamsi who reserved the ticket. As usual the bus was punctually late. (Sorry vamsi.. I used ur dialogue :-) ) .

The final boarding point was Kalaspalyam. As a change from my regular journeys, two beautiful girls got on to the bus. One was married ( don’t ask me, “how you know that”?) and the other appeared to be a college student. Though they were strangers till then, they started talking like they know each other for a long time. The only reason was, both of them were Bengali. The married girl works for SBI as manager, and her husband for HDFC. Shez traveling to Hyderabad to attend a meeting. How do I know all these things….. coz my seat was just behind theirs :-) . That doesn’t mean that I was hearing their conversation… It is like.. they were shouting so loud that their conversation was directly downloaded into my ear and saved in my brain :-).

One more techie (works for HCL) was sitting by my side. He started conversation with me and we were sharing our ideas on the IT field. Of course, he was much more experienced than me. As I was a bit bored, I started listening to music. After some time I noticed that the married gal (Do I need to call her a lady ?.. naa.. shez veeeeeeeery young.) was feeling sick and was about to vomit . The other gal ran to the conductor, brought a cover and helped her. Then she made her feel a bit relaxed and comforted her.

I was back into my music until the bus halted at a hotel for dinner. I saw the two girls in the hotel. Generally I never talk much and with gals… hmm I don’t even dare to open my mouth L. But that day, I don’t know y I felt like asking the sick girl about howz she feeling. I asked her and she replied, “I’m feeling better, Thank you.”. We were back into the bus.

Till then I haven’t talked with the other gal. As far as I know there are two ways in starting a conversation with a co passenger. One, by asking if they like music and the other, if they like reading novels . Fortunately, I saw the gal reading the novel, “The Monk Who Sold his Ferrari” by Robin Sharma. As I was aware of Robin Sharma’s other works, it became easy for me to start the conversation. Believe me, within half an hour, she was talking to me as if we were friends for life. The conversation that started at around 10:30pm lasted upto 3AM and obviously I was just a listener for most of the time :-) . She was talking about her family, her interests. She was shouting ,laughing,enjoying every little moment. I felt as if she was the most happiest person in the world. For a moment I thought she must be a 21 year old child. She told me about Food Technology (the degree shez pursuing), her class room moments, about how she hangout with her friends. Shez quite a character and very open minded. Itz really hard to find such characters these days. It was one of the most memorable journeys in my life(Of course, the best one will always be the journey I made the other way..from Hyd to Bglr with my lucky :-) ).

I donno when we fell asleep. We reached Hyderabad at around 6:30AM. Her boarding point was prior to mine. We wished goodbye to each other and she got down the bus. I wish I could meet her again. But how :-( .What if, in the middle of our journey she missed her mobile and I dialed her number to trace it. Yes, the same thing happened :-) . Two days later I called her again and shez doing well.

Does the title “Jab I Met” is anyway related to this blog.? Yes it is. Itz the apt title (stock dialogue of our tollywood directors :-)) for this blog. If the director of “Jab We Met” has seen this gal, I’m sure he should have taken the inspiration to mould Kareena’s character in that movie. FYI, in no way I suite the character of Shahid Kapoor. Thatz y I used the title “Jab I Met” :-) .

By the way her name is Chandralekha. Friends call her Riya.

16th Nov 2006

2007-11-22T16:14:00.000+05:30

Nov 16^th 2006… A little guy (not so little actually, appears to b little) with a clean shave and a neat dress walked out of a hostel in Ameerpet (I don’t know y it is called ‘Ameer’pet,it never appears to b so rich to me). One more thing, if u want to find ur lost friend whoz in search of a job just stand at Maithrivanam , Ameerpet. I bet u’ll definitely catch him there.

Aaah… back to the little guy…he took an auto (not to mention, a share auto) to HitechCity . Yes you guessed it right, he was on for an interview in a MNC. It was his 16^th attempt and has a habit of missing out in the final round. He reached the interview location, completed the formalities and entered into the company. Itz a very beautiful building (every damn company appears to be biiiiiig and beautiful until u get a job and work for that same company).Nearly 100 candidates were ready to take up the challenge. FYI: Every candidate, other than us, appears to be much brilliant.

Getting into the interview process, first round, as usual is a written test. It lasted for an hour and the HR guy informed that the results would be announced at 2pm. Our little guy went back to hostel and revised C-programs for Fibonacci series, Searching and Sorting, and String reversal (any fresher attending an interview keeps these programs handy). Finally he got a call saying you have cleared the written test and get back to the company as soon as possible. By the time he reached there the other candidates were still waiting for the results. The HR guy asked our little guy and one more gal (I keep forgetting these gals names :-) ) to stay back.

Second round was a technical round. While the lil guy was waiting for his turn the gal walked out of the company. The technical round lasted for almost 40mnts. By the time he finished that round, he was lost in an infinite for loop :( . The HR guy brought him back to the real world and asked him to get ready for the third round (a HR round). The HR round was bit of a relief since all of them were stock questions . (Tell abt urself..strengths..weaknesses..longterm goal ..blah blah blah..). After 30 minutes , the interviewer gave a form and asked to fill it out. By this time our lil guy was almost sure that he is through the selection process.

Then the HR guy and the interviewer came and congratulated him and said that you are the only guy selected today and will receive the offer letter as soon as possible. The package would be abc000(Itz confidential ;-) ).By that time, our lil guy was on top of the world(though he knows that hez not the first guy to get a job in his friend circle.)

What else…as usual first call to parents and second call to girl friend.

One year passed, 16^th Nov 2007. Our little fellow is writing this blog. In this one year of Software life he has learnt one important thing.

“Never say that your product has a bug. Though it is bug, you call it a known issue and you can handle that in the next release”.

Guys , get back to work.

Luv n Pain

2007-08-21T10:28:00.000+05:30

I don’t know how to start this post. This is not a thought provoking one because my thoughts never provoke anyone. I’m just trying to pen down (type down, to be precise) my feelings. I’m missing her. Yes, I’m missing her badly.

I know her from my schooldays. I loved her (na na.. 'attracted' by her) when I was in my +2 . I loved her (I’m sure , 'loved' is the right word here) when I was in my btech. Finally, I proposed her when I felt I 'can' settle in life. She refused gently.

She likes me but she doesn’t love me. I need her to be 'in' my life .But she just wants to be by my side. She doesn't hate me but she doesn't love me either.I hate myself for not being her love. I know I’m running out of time to win her love. But I can do nothing more than simply loving her. I heard convincing a girl is 'little' difficult. Thatz not true..itz toooooooo difficult. I’ll wait for her till the last possible moment, not sure what that moment would be.I don’t say, I can’t live without her. But life would be more beautiful with her.

In the bouquet of my friends there is a flower

Which has the sweetest smell, the brightest color

And the prettiest look of all

A touch of it takes away all my sorrows

A look at it makes me feel happy

Itz there with me in all my evens and odds till now . But I’m missing the flower now.

Luv U … my sweet little kid (she always likes if I call her “sweet little kid”)

Finally, thanks for reading this nonsense. I call it nonsense because love makes no sense if it doesn't succeed.

మీ కోసం..

2007-03-13T10:36:00.000+05:30

Hi all , back after a long time.. so howz it going? hmm busy with the software jobs.. huh ? Hope u people liked my last post "Small gestures really mean a lot".. So watz next? "Big gestures doesn't mean anything" na na na... don t worry thatz not the topic..

How many of u like telugu?..a weird question huh?..i'm sure most of the people luv their mother tongue..but the problem with these corporate jobs is we r forced to talk in a language which calls a beautiful girl as "miss" whom v never wanna miss.The advent of internet and E-mail made us to write the letter in english as well.

Now,for the people who r eager to send an E-mail in telugu, here is the site which i just came across. Check out the site "http://lekhini.org/".This provides a platform where u can write a telugu word in english which is converted into telugu ..confused? For example "elaa unnAv" is converted as "ఎలా ఉన్నావ్". I'm not sure whether most of u know abt this site or not,but this is an interesting one for those who love telugu. There may b other sites as well.This is a free one, u can type anything there and copy n paste wherever(I'm not sure whether i can use "wherever") u want..

In the beginning it wud b difficult to cope up with the words.. But as u go on it wud b pretty easy.On the right hand side of the site u will b having a table which provides telugu letters with an equivalent english letter. The site has got a gud Help text as well.

ఇప్పుడు మీరు చదువుతున్నది నేను లేఖినిలొ రాసి ఇక్కడ పేస్ట్ చేసాను.ఈ సైట్ మీకు నచ్చుతుందనుకుంట.ఎందుకంటె కొన్ని భావనలు తెలుగులొ చెపితేనె మధురంగా ఉంటాయి.....
మీ ,
భరత్

small gestures really mean a lot.

2007-02-23T15:23:00.000+05:30

Hi all, this is my first post ,impressed by my friends Rajen n Vamsi I’m posting this one. So whatz the topic then? Cricket..preparations for the WC 2007, downfall of aussies, Bengal tiger roaring again, teams concerned about the fitness problems,.. oh! No.. there are hell lot of articles in the news papers about these topics. So keep them aside. Letz talk something more general.

There are certain situations where little gestures from you are more effective than words. Gestures in the sense.. a gentle smile, blink of an eye, a pat on the back, rise of an eyebrow.. something like that. And mind you, the meaning of these gestures depends on the context of situations.

Think of a situation where you are standing in a queue in front of an ATM. You are waiting for the person inside to come out. Suddenly a man comes from behind and enters into the ATM even before the man inside comes out of it. Thatz really irritating right? Feels like blasting his face with ur fist… oops no violence.. now just give him a wild smile and I bet you, that will be much more irritating to him.. he will definitely think of it when he faces such situation again.

Similarly there are many other situations where you need to use these gestures. I ‘m saying it again the meaning of these gestures depends on the context of situations. I’ll end this post by quoting a scene from the movie I-Robot. There is a scene where the hero blinks an eye to his colleague. The robot sees that and asks the hero, “What does that mean?” The hero replies “Itz a human thing. You machines can’t understand that. It means “Trust”.” So small gestures really mean a lot.

Javascript Libraries

2007-02-23T13:59:00.000+05:30

Today, I was thinking of developing a webpage that is very interactive.
Yes interactive. It's all about user interface baby!
If you are developing a web-based application then most probable technologies you would come across are Javascript(AJAX - using which I did my project in B.Tech), flash animations.

I wouldn't go for flash if I 'm asked to develop such applications. Instead I'll choose Javascript. Why? If you worked on internet technologies - HTML, CSS then I can be damn sure that you've a knowledge of Javascript. Flash is something separate. It's a product.

Almost all browsers (as I read it in books) come with javascript support. But, in order to use flash we need flash plug-in of course which is free.

Ok leave that stuff. I googled with the keywords "Javascript library". As usual I got lot of websites. I went to www.script.aculo.us from the results in the first page. It has got a nice front-page. You may think that all that work was done using flash. But not. Its through javascript. It provides a library(a .zip file) to download that contains a list of javascript files with the necessary functions declared in each. We can call these functions after including these scripts in our web-page. The web site has nice documentation and demos (http://wiki.script.aculo.us/scriptaculous/show/CombinationEffectsDemo).

I even visited YUI - Yahoo User Interface library site. YUI is huge.

All these libraries can be useful when you are developing web-apps.

Happy browsing!